Taniec który ma związek z naturą nigdy nie jest tańcem obiektywnym a zawsze raczej subiektywnym. Każdy taniec tancerza jest inny posiada cechy swój własny styl który odróżnia jego taniec od pozostałych. Taniec składa się sam w sobie z niezmiernego bogactwa ruchów. Jednak nie każdy ruch może być krokiem czy też częścią tańca. Jedynie wybrane ruchy dostępują tego zaszczytu. Podobnie człowiek pierwotny naśladując tańce zwierząt wybierał tylko te najbardziej charakterystyczne i to je naśladował w tańcu. Tancerze potrafili rozróżniać już wtedy ruchy ważne i te mniej ważne które można w tańcu pominąć. Często okazywało się tak że tancerze w swoim tańcu wybierali tylko jeden najbardziej charakterystyczny ruch i to na nim opierał się ich taniec. Ruch ten był wolny aż z czasem stawał się coraz bardziej skumulowany. W tańcu pierwotnych ludzi spotykaliśmy się więc z uwydatnieniem i podkreśleniem pewnych cech.